Τύχη μέσα από την ατυχία!

0

Ο Γιώργος θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπήρξε πολύ άτυχος στη ζωή του. Μέχρι τα δώδεκα χρόνια του ζούσε σε ένα χωριό των Ιωαννίνων με τους γονείς του. Κάποια στιγμή που γύρισε στο σπίτι ο πατέρας του διαπίστωσε ότι η μάνα τους έφυγε. Η γυναίκα που τα είχε γεννήσει, τα εγκατέλειψε και πήγε στην Ιταλία με τον καλύτερο φίλο του άντρα της, ο οποίος ήταν κι εκείνος παντρεμένος. Λίγους μήνες μετά την εξαφάνιση της μάνας, ο πατέρας πέθανε από ανακοπή καρδιάς. Είχε στενοχωρηθεί πολύ και δεν μπορούσε να αντέξει το κουτσομπολιό του χωριού. Τα τρία παιδιά τα ανέλαβε η γιαγιά, η οποία είχε διάφορα προβλήματα υγείας και μετά από ένα χρόνο πέθανε κι αυτή. Τα άτυχα παιδιά οδηγήθηκαν στο ορφανοτροφείο. Ένας θείος  τους, ζήτησε να αναλάβει αυτός την ανατροφή τους. Έγινε δικαστήριο και το πιο περίεργο από όλα ήταν ότι η σκληρή μάνα ζητούσε να αναλάβει το ένα μόνο από τα τρία παιδιά. Ο εισαγγελέας εξαγριώθηκε μαζί της και πρότεινε να μη χωριστούν τα τρία αδέρφια. Έτσι, ο θείος ανέλαβε την επιμέλειά τους και τα πήρε στη Γερμανία. Στα δεκαοχτώ του ο Γιώργος πήγε φαντάρος και αποφάσισε να μείνει στο στρατό που θα του εξασφάλιζε ένα σταθερό εισόδημα.  Έτσι, θα είχε την ευκαιρία να φτιάξει μια σωστή οικογένεια και να ζήσει την ασφάλεια και την αποδοχή που τόσο του έλειπαν. Ωστόσο η μοίρα είχε άλλα σχέδια για τον ίδιο. Όταν έκανε ένα άλμα, το αλεξίπτωτο δεν άνοιξε! Έπεσε όμως πάνω σε δέντρα που ανέκοψαν την ορμή του κι έτσι δε σκοτώθηκε. Έσπασε τα πόδια, τα πλευρά και τη γνάθο. Ήταν σε κώμα περίπου έξι μήνες. Έπειτα  πήγε στην Αμερική για πλήρη αποκατάσταση. Εκεί, στο νοσοκομείο που νοσηλεύτηκε, γνώρισε τον ιδιοκτήτη μιας τεράστιας εταιρείας, ο οποίος τον συμπάθησε τόσο πολύ που του ζήτησε να αναλάβει το υποκατάστημα στην Ελλάδα. Έτσι κι έγινε, τώρα το μηνιαίο εισόδημά του είναι τεράστιο, χτίζει σπίτι για να στεγάσει την οικογένεια που ετοιμάζει. Η γυναίκα του δηλώνει ότι δεν την απασχολεί καθόλου που κουτσαίνει λίγο, τον θαυμάζει για τον ενθουσιασμό και την αγάπη που έχει για ζωή! Δεν παραπονιέται ποτέ και κάθε μέρα είναι χαρούμενος, έχει μια χαρά που τη μεταδίδει και στην ίδια.